De jongens zijn ondertussen in het viskamp gearriveerd, en kunnen niet wachten om het water op te gaan. Maar als je de Nederlandse mentaliteit gewent bent is het wel even een paar toeren terug als je in Zweden bent. Nadat Daniël alle jongens, die de benzinemotor bedienden, instructies heeft gegeven, gaan ze een stukje varen. Het is inmiddels half zeven ‘s avonds en we besluiten om alleen even met de jongens het water op te gaan om wat stukken af te vissen om zo een beetje een indruk te krijgen hoe je met de boot om moet gaan. Het is voor iedereen weer leerzaam en Johan haakt zelfs nog 2 mooie snoeken.

Iedereen is vroeg uit de veren en als alle boten klaar zijn gaan we weg, wat ons wel op valt is de verandering naar supermooi weer. Waar we de eerste dagen redelijke bewolking hadden en wat wind is het nu eigenlijk te mooi. Het is ook de eerste dag dat ik geen bevroren vingers heb van mijn koude reel. Marco stapt bij Frank in de boot en neemt nog een bootje mee naar het zuiden en ik neem Henk in mijn boot en neem nog twee boten mee naar het noorden. We hadden afgesproken om dit twee dagen te doen en dan de jongens hun gang te laten gaan. De jongens vinden het prachtig hier en ik moet denken aan de eerste keer dat wij hier kwamen. Je kunt je niet voorstellen hoe groot dit water is als je er niet geweest bent. Het moeilijke nu vind ik zelf om de jongens een inzicht te laten krijgen hoe wij een stek benaderen en bevissen. Het is zoeken naar een bepaalde structuur en bepaalde dieptes. Wij kammen een baai bijvoorbeeld snel uit totdat we vis vangen en dan gaat het iets langzamer. Ook vis je een baai helemaal uit, want de vis ligt heel vaak nog op het laatste stukje. We hebben met 5 boten die dag ruim 60 snoeken dus niet verkeerd.

Het mooie weer wordt alleen nog maar mooier en ook het water zakt zo,n 20 cm in de afgelopen dagen. Het werpen en tikken met de jerkbaits gaat al een stuk beter, maar een volger verleiden is nog niet zomaar wat. Toen ik een dag met Gert-Jan in de boot zat, zag ik een snoek achter zijn jerkbait aankomen en ik vroeg hem zachtjes om te stoppen met vissen, waarna de jerkbait langzaam afzonk en de snoek zich na enkele secondes niet meer in kon houden en er vol op knalde. Gelukkig had ik nog een reserve polariserende zonnebril mee en nadat hij die opgezet had, zag het ook een stuk beter en kon ook meteen reageren als hij wat zag. Ook kun je als een dirigent je kunstaas langs alle plantjes vissen als je goed zicht hebt. De punnisher is hier een top jerkbait voor als je hem regelmatige tikken geeft gaat hij rechtdoor en geef je kort,lang  kort,lang dan kun je hem sturen. Als je steeds troep van je haken moet halen gaat dat allemaal van je vistijd af. Je ziet er natuurlijk niet uit met zo’n honkbalpetje en een donkere bril, maar als je een goede bril hebt kan dat het verschil zijn tussen niets zien en vangen. Het is natuurlijk ook een stukje bescherming wanneer je maat een snoek verspeeld en er een losgeschoten stuk kunstaas op je af komt. Als je dat twee keer meemaakt kijk je je vismaat ook nooit meer aan. We sluiten de dag af met zo’n 30 snoeken, niet heel veel maar we blijven positief.

Marco en ik hebben toch maar meerdere dagen met de jongens gevist, omdat we zelf ook vonden dat het zwaar werd om meerdere snoeken te vangen, zeker als je weinig stekken tot je beschikking had. Supersnel en irriterend vissen, afsluitend met zeer lange pauzes leverde nog wel de nodige vissen op, maar echte top dagen zoals we in het begin hadden meegemaakt kwamen niet meer voor. Ik had zelf de laatste dag met Patrick nog maar 4 snoeken in de boot en Patrick 1. Ook waren er best veel boten op de geijkte stekken wat het allemaal nog moeilijker maakte. Uiteindelijk had de groep iets over de 100 snoeken, mooie vissen waarvan meerdere boven de 90 cm en Marco en ik hadden samen 197 snoeken, waarvan Marco twee meters had en natuurlijk die mooie zeeforel. Mijn grootste was 99 cm. Al met al mooie aantallen dit is natuurlijk iets wat in Nederland ondenkbaar is en dan nog maar niet te spreken over het schouwspel wat je hier onderwater ziet, waarvan je in een week meer leert dan in een jaar in Nederland. Ik hoop dat iedereen van de groep genoten heeft van het vissen in zweden. En dat de Roofvisnet lezers hebben genoten van de stukjes en misschien spreken we elkaar nog eens.

André Koehoorn