Door Henk Simonsz werd ik benaderdt of wij van roofvisnet mee zouden willen werken aan een e-mail campagne richting onze overheid. Daar willen wij graag aan meewerken natuurlijk. Wij Roofvissers worden dagelijks geconfronteerd tijdens onze spaarzame visdagen met fuiken en netten van beroepsvissers. We worden er werkelijk doodziek van. En niet alleen zalm of zeeforel maar ook "onze" vissen zoals karper, snoek en snoekbaars sneuvelen aan de lopende band. Het is natuurlijk een blamage voor Nederland die een ander altijd zo goed weet te vertellen waaraan het ontbreekt. Dit is onze kans om gezamelijk onze stem te laten horen in Den Haag en ze wakker te schudden.
Hieronder het verhaal van onze Oosterburen die veel tijd, geld, en moeite steken in de terugkeer van de zalm.

Jaarlijks worden door de Rijnoeverstaten Zwitserland, Frankrijk, Luxemburg en Duitsland meer dan een miljoen jonge zalmen succesvol in geschikte wateren uitgezet - tussen 1999 en 2003 waren dat al 11,3 miljoen. Sinds het einde van de 90er jaren zijn de inspanningen aanzienlijk verhoogd (nieuwe uitzettingswateren en optimalisering van de methoden). Als gevolg daarvan worden sinds 2000 veel meer jonge zalmen geproduceerd. Ondanks deze effectieve intensivering van de uitzettingsmaatregelen, is het aantal terugkerende zalmen in het Rijnsysteem de laatste jaren duidelijk aan het teruglopen (zie grafiek)!

Interessante gegevens uit "De Migratie van Zeeforel in Nederland" van A. bij de Vaate und A.W. Breukelaar (RIZA 2001, rapport nr. 2001.046) zijn daarvoor het bewijs. Met zendertjes (transponders) voorziene zeeforellen gingen ook toen al in groten getale op hun trektocht door de nettenjungle ‚verloren'. Een citaat uit het RIZA-rapport: "In bepaalde gedeelten van de rivieren ligt het percentage 'verdwenen' zeeforellen zelfs boven de 25 %.". "Een verklaring hiervoor lijkt de beroepsvisserij in deze gedeelten te zijn".

De Algemene Inspectiedienst (AID) van het verantwoordelijke Nederlandse ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit ziet desondanks "geen reden voor gerichte controles". Dat het volgens het artikel in De Volkskrant wat betreft de vangsten om meer dan toeval gaat en dat ook het aantal ‚toevallige vangsten' met het aantal uitgezette netten stijgt, lijkt tot nu toe geen activiteit aan de AID te ontlokken. Het aantal fuiken en netten is inmiddels buiten alle proporties gestegen – hun aantal loopt waarschijnlijk al in de duizenden. Die vormen in de trekroutes van zalm en zeeforel een steeds fijnmaziger netwerk – met fatale gevolgen voor de smolts en de terugkeerders. Want zelfs indien de vissen volgens de wettelijke regels worden teruggezet, zijn hun overlevingskansen bijna nihil.

Wij blijven met enkele vragen zitten - die alleen de Nederlandse regering kan beantwoorden:

• Is Nederland bereid te onderzoeken hoeveel zalmen,zeeforellen, Snoek en Snoekbaars in de Nederlandse wateren gevangen worden en illegaal verhandeld worden?
• Hoeveel fuiken en netten worden werkelijk in de rivieren, het IJsselmeer en de kustwateren gebruikt?
• En wordt er een plafond voor het aantal vistuigen in die wateren gehanteerd?
• Welke controles worden er uitgeoefend?
• Is men politiek bereid om de Nederlandse visserij zodanig te beperken dat zalmen en zeeforellen een betere kans hebben om ongeschonden door Nederland te trekken?
• Waarom zijn de visserijvrije zones van 300 meter (Regeringsbesluit bescherming trekvissen 2000) bij vispassages, stuwen en sluizen nooit ingesteld?
• Voelt de Nederlandse regering zich nog aan het ‚zalmtractaat' (zalmverdrag) van de Rijnoeverstaten uit 1885 gebonden? Dit verdrag is nooit door Nederland opgezegd.

Beste lezers - help a.u.b. mee! Belangrijk is dat u persoonlijke brieven schrijft die eventueel zijn voorzien van uw eigen waarnemingen en ervaringen met het toenemende aantal netten en fuiken in de grote rivieren, het IJsselmeer, de havenhoofden en de kustwateren. Schrijf gerust dat u regelmatig met uw kunstaas in netten vast zit of dat u het vissen soms bijna onmogelijk wordt gemaakt. Voor dit schrijven kunt u gebruik maken van de bijgaande informatie. Daar staan ook de adressen waaraan u uw brieven kunt richten. De e-mailadressen van de parlementariërs vindt u onder aan deze tekst.

Tenslotte een verzoek: stuur een kopie van de verstuurde brieven en/of e-mails aan st.jaeger@lachsverein.de