• Hilco van Nuil | Systematisch op grote snoek

     

    Drang… Ik denk dat we het allemaal wel kennen, het gevoel van onmacht in de gesloten tijd voor roofvis. De momenten van absolute rust en stilte op en aan het water. Daar waar het leven een ogenschijnlijk vredige kabel heeft en wij als vissers alleen maar toeschouwer mogen zijn in een wereld die zijn eigen ritme kent van leven en dood. Dichterbij de natuur kan je naar mijn mening niet komen. In onze wereld van beheer en regels kom je niet meer dichter bij de kern van het bestaan als je het mij vraagt. Ik kan dat dus intens missen…

    Tekst en foto’s Hilco van Nuil

    Eindelijk; we mogen weer!

    De natuur ontwaakt

    Juni is eindelijk daar en alles groeit en bloeit, een tijd van rijkdom en levensvreugde. De wondere wereld van geboren worden is daar in overvloed na een schrale tijd van armoede. Je komt ogen en oren te kort om al het nieuwe leven wat zich openbaart te aanschouwen. Geuren van vers gras drijven over het water en de ochtenden met parels van dauw maken het besef: ik leef!

    Het onderwaterleven floreert als nooit tevoren!

    Puzzelen maar

    En zo begon weer een nieuw avontuur der seizoenen waar elk detail het opmerken waard is en opmerkzaamheid geboden is om mijn eeuwige vangdrang te bevredigen. Elk jaar is weer anders dan het voorgaande, dus observeren en schakelen in je visserij vormt de kern van mooie dagen beleven. Winnen en verliezen, het is beide een leerschool waar je ervaring van opdoet. Heb ik door schade en schande geleerd, allang de harde leerschool doorlopen dat oude waypoints en verjaarde successen vaak teleurstellen. Maar hoe dan wel? Ik zal mijn werkwijze proberen onder woorden te brengen. Het is een ‘systeem’ waarbij je zeker in de openingsweken redelijk flexibel moet zijn om te begrijpen hoe het potverdorie nu weer in elkaar steekt.

    In het begin van het seizoen; puzzelen om te snappen hoe het dit jaar in elkaar zit.

    De dertig procent regel

    De zones zijn redelijk overzichtelijk zodat je daar een stevig handvat aan hebt om iedere visdag snel tot een werkbaar systeem te komen in deze tijd van het jaar. Kijkend naar wateren, behalve échte kleintjes zoals vijvers en kleine doodlopende vaarten, weet je in de winter al waar het in het voorjaar te doen is. De dertig procent regel ben ik het gaan noemen in de loop der jaren maar ik zal het proberen uit te leggen.

    Als die puzzel dan in elkaar valt… Heerlijk!

    Leren van de winter

    De winterstekken op wateren die ik bevis zijn over het algemeen niet dieper dan 8 meter en daar overwintert witvis op stilstaand water. Dus is doodlopende vaarten afvissen de truc voor de wintermaanden. Jachthavens en stekken tussen de huizen zijn om deze reden zo populair bij de kantvissers op roof- en witvis in deze periode. De witvis zal namelijk altijd proberen omstandigheden te vinden waar zo weinig mogelijk lichaamsbeweging  nodig is in combinatie met een zo hoog mogelijke water temperatuur. Is het niet mogelijk in zijn of haar omgeving om beide te vinden dan kiest ze voor 1 van beide mogelijkheden. Roofvis wil op het vreten zitten en de cirkel is dus rond.

    Speldaas vinden staat gelijk aan roofvis vinden!

    Migratie

    De uittrek van die witvis is al jaren niet anders dan de eerste twee weken van februari ongeacht de temperatuur van het water. Ze gaan dus on the move op licht uren, de dagen worden langer en de vis reageert op de roep van moeder natuur. Je ziet het in maart waar je ineens voor je gevoel plots de snoek allemaal ondiep krijgt op het meer. Wat de echte waarheid is, is dat je een mooie mogelijkheid hebt gemist in je winter spot! En dat is de migratie van de vis.

    Professionele plantenzoekers!

    Parenclub

    Nu terug naar de juni visserij:  realiseer je je dat alle vis uit de winterstekken de plekken zoekt voor het paaien die zo dicht mogelijk bij die winterspots liggen. Dus ondiep en op de zon kant, rijk aan riet is the place waar het druk gaat worden voor een paar weekjes. De parenclub is dan serieus voor geopend verklaart.  En juist die zones blijven heel lang goed; van juni tot medio juli. Ze blijven daar namelijk gewoon heel lang hangen omdat er zoals ik begon in dit artikel overvloed is na een tijd van armoede. Veel jongbroed dat de baarzen aantrekt maar ook de eitjes zijn een graag geziene maaltijd voor veel witvis soorten. Walhalla voor snoek dus! En dat alles op slechts 30% van het water dus de les is niet weg gaan van die spots om naar de 70% te gaan waar het armoede is!

    Slow aas op de juiste stek; jackpot!

    Meterbonus

    En dan is het gewoon elke visdag gaan en uittesten wat goed is in die zone en laat je niet afschrikken door taaie dagen want die bestaan nu eenmaal. Ik maakte het mee dat ik van dikke dubbel cijfers naar bikkelen binnen 24 uur ging op dezelfde spot. Ze zitten er maar of ze het willen doen is een totaal andere zaak. En dat is ook gelijk het gave van onze passie: de ene dag zijn ze op het ondiepe te vinden en een andere dag weer aan de randen op wat dieper water. Klein aas of juist groot aas werkt voor mij het beste in die tijd van het jaar. Waar mooie dagen met relatief veel actie het kleine aas de absolute winnaar was met aantallen en zo nu en dan mooie metersnoeken als bonus.

    Een vette metersnoek, dan zijn al die geïnvesteerde uren zo vergeten.

     

    Knettergek

    Tot slot heb je de uiterst gerichte visserij op monstersnoeken in deze periode van het jaar. Eigenlijk een werkwijze waar je knettergek van kunt worden want het is de ´inner spot in the spot´ waar zodra je succes hebt iedereen zegt van “wow dat zijn ze!” Een werkwijze die ik het liefst alleen doe, of met Stef mijn vismaat. Maar heel soms laat ik me door een ander verleiden om het samen toe te passen. Het levert jaarlijks in de openingsmaand meerdere vissen op in de allerbeste maat. Je kunt  het eigenlijk geen normaal mens aan doen; echt bikkelen!
    Om een voorbeeld te geven: ik viste 5 visdagen, twee daarvan alleen, één met Marcel en één met Stef, de laatste dag viste ik met twee klanten. Alles bij elkaar opgeteld zijn dat heel wat visuren… In al die visuren vingen we drie (!) snoeken en verspeelden er ook nog een. Maar de maat was ongelofelijk goed, 128, 122, 118 cm! De inner circle!

    Het is hard werken, maar die beloning gaat nooit wennen!

     

    Doorzetten

    De andere waarheid is dat we ook maar 4 x beet kregen in die 5 visdagen. Deze manier van vissen die zo enorm anders is dan het aantallenwerk waar je zeker ook prachtige maten kunt vangen. Echter 115 cm plus vissen is een hele andere wereld want ze liggen relatief dicht op elkaar op dezelfde spots. Ze nemen gewoon de beste plek in! Hier komt het duidelijk aan op doorzettingsvermogen, koppig zijn en de juiste presentatie en keuze van je kunstaas is beslissend.

    De enige aanbeet in uren!

     

    Trophy

    Slow aas, en dan bedoel ik dus aas met een niet te fanatieke actie is de truc in de aanbieding. Ongeveer 20 cm tot 25 cm lang werkt super. En dan de zone zoeken zoals hierboven beschreven, dus daar waar je veel vogels ziet duiken. Denk aan futen en aalscholvers, maar waar geen beet van komt! En dat is het moeilijkste wat je een visser kunt aandoen. Weg gaan van de spots die beet opleveren en dan voor je gevoel voor Jan… vissen; daar waar het juist niet wil! Een spelletje dat je niet zomaar even een poosje kunt doen. Juist omdat je niet weet wanneer ze op jacht gaan. Je moet er op willen wachten, maar uiteindelijk is het DE manier voor trophyvissen boven die 115 cm!

    Monstervis!

     

    Combineer

    Doe het niet te vaak want het kan een vissershart breken. Ik doe die spots in de combi! Meestal ga ik ‘gewoon’ lekker snoeken en dan soms eens een dagje beuken op een monstervis. Blanken bestaat niet in die visserij,  je komt gewoon telkens een dag dichter bij je trophy. Je vist met een andere mindset!