• Wegen door de hindernissen

    Wegen door de hindernis.

    De grootste vissen zwemmen vaak op de moeilijkste plekken, zeg maar gerust vol hindernissen. Normaal aas en gebruikelijke montages blijven daar gegarandeerd hangen. Roofvisnet beschrijft vier montages waarmee je je een weg door de hindernissen kunt banen.

    Tekst & foto’s Henning Stilke

    Sommige mensen geven op wanneer ze een hindernis tegenkomen. Anderen bloeien dan juist op. Dat zijn diegenen die bij een tegenslag of een wegversperring naar alle middelen en mogelijkheden grijpen om de hindernis te overwinnen. Ze proberen en experimenteren net zolang totdat ze de moeilijkheden overwonnen hebben. Vergeleken met de meeste hindernissen die er zich in een mensenleven kunnen voordoen, zijn die bij het vissen natuurlijk nauwelijks tragisch te noemen. Dat neemt niet weg dat we ze wel willen overwinnen. En omdat er zich ook al vaak andere sportvissers met dezelfde hindernissen hebben bezig gehouden, bestaat er meestal een schat aan ervaringen.

    Tussen oude takken en fris groen loeren de roofvissen graag. Deze baars pakte er de Texas-Rig.

    Tussen oude takken en fris groen loeren de roofvissen graag. Deze baars pakte er de Texas-Rig.

    Welke hindernissen Over welke hindernissen hebben we het eigenlijk? Daartoe moeten we ons viswater eens nauwkeurig observeren. Gezonken boomstronken, ingewikkeld vertakte boomwortels, struiken en takken, velden waterlelies, fonteinkruiden, in verval geraakt bootsteigers, rijen oeverpaaltjes: er staat, groeit en ligt een heleboel in het water dat ons het sportvissersleven moeilijk weet te maken. En het allerergste is nog wel dat daar waar de omstandigheden het moeilijkst zijn, de beste vissen schuilen. Dat is zo categorisch, waarbij de verdenking je overvalt dat de beste vissen tussen de lastigste hindernissen te vinden zijn, zij dat zuiver en alleen doen om ons uit te kunnen lachen. Onzin natuurlijk, maar de ergernis wordt er niet minder om!

    Dankzij de vindingrijkheid van enkele fanatiek experimenterende sportvissers kunnen wij het ons tegenwoordig met subtiel uitgedokterde montages gemakkelijk maken op moeilijke stekken. Het probleem is bekend: op hindernisrijke stekken blijft het aas met de haakpunt of de montage met het lood en de wartel gemakkelijk ergens achter hangen. De oplossing ligt dus eveneens voor de hand: de haak of tenminste de haakpunt moet worden afgedekt en hinderlijke onderdelen van de montage moeten óf verdwijnen óf zodanig worden gevormd dat ze niet storen.

    Dat kan, afhankelijk van de wijze waarop we het aas willen presenteren, op een aantal verschillende manieren. We kunnen het aas immers statisch op de stek willen presenteren, hoog, diep of beweeglijk. Laten we eens een viertal montages aan een nader onderzoek onderwerpen.

    Typische Shaky Head: de staande loodkop en de schroefdraad voor een betere bevestiging van het kunstaas.

    Typische Shaky Head: de staande loodkop en de schroefdraad voor een betere bevestiging van het kunstaas.

    1 Op de stek schudden Het vissen met de ‘Shaky Head’ is een techniek voor het presenteren van (kunst)aas op de stek zonder in de waterplanten verstrikt te raken. De naam beschrijft de jigkop maar meteen ook de vistechniek zelf. Die techniek bestaat uit het laten ‘schudden’ van het aas op de stek. De jigkoppen voor deze techniek zijn zodanig geconstrueerd dat ze goed op de bodem kunnen blijven staan, zelfs wanneer je het kunstaas met de hengel aan het schudden brengt.

    Wanneer het kunstaas eenmaal op de stek is aangeland en de waterbodem heeft bereikt, wordt het geheel al schuddend op dezelfde plaats gehouden en zal dus nauwelijks ergens in verstrikt kunnen raken. Dat kan pas gebeuren wanneer je de montage van de ene naar de nadere stek verplaatst. En dat doe je natuurlijk alleen daar waar de bodemstructuur het mogelijk maakt.

    Rubber kunstaas wordt op de schroefdraad gedraaid...

    Rubber kunstaas wordt op de schroefdraad gedraaid…

    ...vervolgens wordt de haak door het kunstaas gestoken.

    …vervolgens wordt de haak door het kunstaas gestoken.

    Kleine hindernissen kun je met de Shaky Head trouwens zonder problemen overbruggen. Dat komt omdat het rubber kunstaas de haakpunt beschermt. Voor deze montage is de kleine jigkop speciaal voorzien van een schroefdraad waar je het voorste deel van het kunstaas op vast kunt schroeven. Daarna wordt de haak zodanig door het rubber kunstaas gefleurd dat de haakpunt net onder de oppervlakte van het rubber blijft zitten of er een heel klein beetje uitprikt. De haakpunt moet bij een aanbeet natuurlijk wel in de vissenbek kunnen dringen. Vandaar dat het de kunst is de haak niet te vast in het rubber kunstaas te monteren, maar zo dat de haak bij een aanbeet gemakkelijk loskomt.

    Kunstaas op de Shaky Head wordt niet binnen gevist, maar vrijwel stationair op de stek aan het schudden gebracht.

    Kunstaas op de Shaky Head wordt niet binnen gevist, maar vrijwel stationair op de stek aan het schudden gebracht.

    2 In de waterkolom wiebelen Tussen de gezonken takken van een boom staan de vissen meestal niet dicht tegen de bodem, maar erboven en verspreid tussen de takken. Het kunstaas moet dan bij voorkeur hoog worden gepresenteerd, zodat alle vissen het kunnen waarnemen. Tussen twijgjes en takken is de kans op een hanger natuurlijk erg groot. Dat moet je je realiseren bij de actie die je aan het kunstaas geeft. Het geheel moet dus vooral niet al te ruw en te waaghalzerig door de takken worden getrokken. De beste presentatie is een stationaire positie in de lege ruimte tussen de takken.

    Een kunststof draad maakt de haakpunt van de Wacky haak ‘anti-wier’.

    Een kunststof draad maakt de haakpunt van de Wacky haak ‘anti-wier’.

    De beste techniek heet in dit geval ‘Wacky-vissen’ waarbij je het kunstaas op elke gewenste stek of waterdiepte kunt laten wiebelen. Dat bereik je het beste door het laten vibreren van de hengeltop. De ‘Wacky-montage’ bestaat uit een kale lijn en een enkele haak. Dat maakt het geheel al redelijk hindernisbestendig. Wanneer je nu ook nog een anti-wier haak kiest, eentje die met de haakpunt in het lijfje van het kunstaas geprikt wordt of eentje waarvan de haakpunt door een bosje haar of een kunststof veer wordt beschermd, zal je montage nauwelijks of niet blijven hangen. Een zacht, soepel kunstaas voorzien van een anti-wier haak zal verbazend gemakkelijk tussen de takken door glijden. Maar denk er wel aan dat je een vis wilt haken en vangen. Door te licht en te risicovol te vissen loop je het gevaar dat een gehaakte vis zich in de hindernissen kan loswerken.

    Ondanks de dichte jungle is de haakpunt alleen in de vissenbek blijven hangen.

    Ondanks de dichte jungle is de haakpunt alleen in de vissenbek blijven hangen.

    3 Over de bodem trekken De moeilijkste techniek bij het vissen tussen hindernissen bestaat uit het over de bodem trekken van het aas. In een al te dicht begroeide jungle van groeiende en afgestorven plantendelen is het onmogelijk om zelfs het beste beschermde kunstaas langere tijd over de bodem te vissen. Alleen al door de hoofdlijn en het kunstaas zelf zal de montage op enig moment gegarandeerd verwarren en vastlopen. Wanneer het riet en de waterlelies niet te dicht op elkaar groeien, kan het met een speciale montage wel lukken om het kunstaas over de bodem te vissen.

    Aan de Texas-Rig kan het kunstaas ook goed door hindernisrijke stekken worden gevist.

    Aan de Texas-Rig kan het kunstaas ook goed door hindernisrijke stekken worden gevist.

    Om te zorgen dat de haakpunt nergens aan blijft hangen, wordt deze lichtjes in het rubber kunstaas geprikt.

    Om te zorgen dat de haakpunt nergens aan blijft hangen, wordt deze lichtjes in het rubber kunstaas geprikt.

    De Texas-Rig is als het ware voor deze opgave ontwikkeld. Met het spits toelopende kogelvormige lood dat voor het kunstaas wordt gemonteerd, schiet deze montage zich als het ware een weg tussen de hindernissen door. De loodvorm minimaliseert het oppervlak dat verstrikt kan raken in waterplanten en wortels. Achter het lood komt weliswaar ook de haak nog. Om te voorkomen dat de haakpunt niet in hindernissen blijft hangen wordt deze lichtjes in het siliconen kunstaas geprikt. Het beste gebruik je hiervoor een Wide Gap Hook met de karakteristieke wijd gebogen haaksteel.

    Wanneer de haakpunt van deze haak tegen het kunstaas aan ligt, dan biedt de haakbocht relatief veel bescherming voor de ‘rubber-massa’ van het kunstaas, ook als deze door de aanbeet en door het zetten van de haak van de haakpunt weggeduwd wordt. En als een aanbeet de haakpunt niet in de vissenbek laat dringen, blijf je het kunstaas gewoon op de stek presenteren. De vis heeft immers nog geen haak gevoeld en de kans is groot dat hij het kunstaas nogmaals zal grijpen.

    4 Hoog in het water rukken Wanneer het kunstaas een hoge baan boven de bodem moet beschrijven, dan hebben we weer een geheel andere montage nodig. Eentje met minder gewicht maar wel met een verborgen haakpunt. Hiervoor komen de softjerks in aanmerking. Dit kunstaas is er een meester in om zonder te blijven hangen door de dichtbegroeide onderwateromgeving te worden getrokken. De haak verdwijnt immers in z’n geheel in het lijfje van rubber.

    Speciale softjerks hebben zelfs geen massief van rubber gemaakt lijfje. Ze hebben juist een hol buikgedeelte en een uitsparing in de rug. In deze beide openingen verdwijnt de haak na het monteren, maar de haakpunt kan bij een aanbeet ongehinderd uittreden, want er zit geen rubbermassa in de weg. Softjerks worden verzwaard met het gewicht direct op de haak zelf. Daarmee bepaal je zelf hoe het kunstaas zal zinken.

    De haak wordt eerst van boven door de bek van de softjerk geprikt.

    De haak wordt eerst van boven door de bek van de softjerk geprikt.

    Dan wordt de haak gedraaid en verzwaard.

    Dan wordt de haak gedraaid en verzwaard.

    De haak wordt van onderen door het lijfje van de softjerk gevoerd, zodat de haakpunt tegen de rug van het visje aanligt.

    De haak wordt van onderen door het lijfje van de softjerk gevoerd, zodat de haakpunt tegen de rug van het visje aanligt.

    Ondanks deze heel slim uitgedokterde montage, kent het vissen met softjerks nogal eens missers. Zo zeker als het kunstaas zich een weg baant door hindernisrijk water, zo onzeker prikt de haakpunt bij de aanbeet op de juiste plek in de vissenbek. Maar in veel plantenrijke wateren vormen deze softjerks het enige werkbare alternatief. De enige mogelijkheid om er überhaupt een kunstaasje aan te bieden. Toch werpen deze softjerks dus zelf ook de nodige hindernissen op. Laten we hopen dat er snel iemand opstaat die dat probleem ook nog voor ons oplost.

    Zo ziet het eruit wanneer de haakpunt uit het lijfje van de softjerk naar voren dringt en in de snoekenbek prikt.

    Zo ziet het eruit wanneer de haakpunt uit het lijfje van de softjerk naar voren dringt en in de snoekenbek prikt.